قوم های ایرانی و رسم ازدواج منحصر به فرد و زیبای آن ها

مراسم عروسی یکی از آیین‌های شادمانی ایران و جهانیان است. رسم ازدواج و آداب و رسوم آن، پدیده‌ای اجتماعی است و در طول تاریخ نتوانسته یکدست و بدون تغییر باقی‌ بماند و ذوق‌ها سلیقه‌ها شادکامی‌ها و … در شکل‌گیری آن بی‌تاثیر نبوده‌ است. گزینش همسر در فرهنگ بشری و همچنین ایرانی‌ها رسم و رسومات خاصی دارد که در طی گذر، تاریخ متنوع‌تر و پیچیده‌تر شده‌ است. شادمانی پدر و مادر و افراد خانواده از همسرگزینی دختر یا پسر خود است که باعث تنوع و شادی‌ بخش بودن این مراسم شده‌ است. هر مرحله از ازدواج، سرور، شادی و دل‌خوشی را در دل دختر و پسرهای جوان می‌افکند. آشنایی با هم، انتخاب، خواستگاری، بله‌برون، مراسم عقد، حنابندان و بالاخره عروسی و با هم‌ زندگی کردن و فرزنددار شدن که هر کدام از این‌ها، از شیرین‌ترین و پرخاطره‌ترین لحظات و روزهای هر زوجی است و شیرینی آن تا دوران پیری در خاطرات آن‌ها نقش می‌بندد.

در ادامه این مطلب از مالتینا بلاگ، رسم ازدواج و مراسم عروسی اقوام ایرانی را که هر کدام زیبایی خاص خود را دارد، بررسی کرده و آداب و رسوم متفاوت آن‌ها را معرفی می کنیم.

رسم ازدواج
رسم عروسی اقوام ایرانی

رسم ازدواج و مراسم عروسی در ایل بختیاری

یکی از مهم‌ترین و مقدس‌ترین رسوم بختیاری‌ها، تشکیل خانواده و ازدواج است. یکی از اهداف ایل بختیاری از ازدواج این است که پسر هرچه زودتر صاحب فرزندانی شود که او را در کشاورزی و دامداری همراهی و یاری کند؛ چرا که بختیاری‌ها کوچ رو هستند و داشتن فرزند، کمک قابل توجهی به آن‌ها می‌کند. از این رو ازدواج در سن پایین و تعداد فرزندان زیاد، همیشه در این ایل مرسوم بوده است. محل زندگی ایل، یعنی طبیعت و جغرافیای منطقه باعث خودسازی جوانان ایل شده است.

رسم ازدواج
رسم ازدواج ایل بختیاری

در رسم ازدواج ایل بختیاری، مراسم خواستگاری بدین صورت است که خانواده داماد به همراه چند تن از بزرگان فامیل (۱۰-۱۵ نفر) به منزل دختر می‌روند و اغلب جواب را در همان شب از خانواده عروس می‌گیرند. فردای آن شب عمو یا برادر بزرگ‌تر داماد به خانه‌ی خانواده عروس می‌روند و برای انجام ادامه رسم و رسومات از پدر عروس کسب اجازه می‌کنند.

فرزندان ایل بختیاری همیشه آماده دفاع از مملک و خاک و ناموس هستند؛ بنابراین با تفنگ بزرگ می‌شوند و تفنگ جزیی از وجود آن‌هاست چه در مراسم عروسی و چه در عزا از تفنگ استفاده می‌کنند و جوانان با شلیک تیر هوایی حضور خود را اعلام می‌دارند.

در گذشته یک تفنگ یا یک اسب به پدر عروس هدیه می‌دادند؛ اما امروزه به پاس زحماتی که مادر عروس برای دختر خود کشیده، مبلغی را تعیین می‌کنند و به عنوان شیر بها به مادر عروس می‌دهند، از آنجایی که مادران ایرانی فداکارند، این مبلغ را برای کمک به خرید جهیزیه به عروس می‌دهند. رسم خرید جهزیه در ایل بختیاری به این شکل است که جهزیه بین خانواده عروس و داماد نصف می‌شود.

خریدهایی از جمله قرآن، آیینه و شمعدان، طلا، هفت سین و نان و پنیر و سبزی برای سفره عقد انجام شده و آن‌ها را همراه با حنا روی خونچه‌هایی به منزل عروس می‌برند. در گذشته به دخترانی که این هدایا را حمل می‌کردند، شکلات و نقل به عنوان هدیه داده می‌شد؛ اما امروزه اسکناس جای آن را گرفته است. بعد از انجام مراسمات، تعیین پشت قباله و شیر بها، عاقد خبر می‌کنند و عقد صورت می‌گیرد.

رسم ازدواج
رسم و رسوم عروسی ایل بختیاری

رسم بر این است که دو سیاه چادر برپا میشود یکی زنانه و دیگری مردانه، احترام به سن و سال و بزرگ‌ترها در ایل بختیاری از اهمیت بالایی برخوردار است و طریقه نشستن در سیاه چادر‌ها به ترتیب سن می‌باشد. در این مراسمات از موسیقی و ساز و کرنا استفاده می‌شود. دو نوع رقص وجود دارد که یکی دستمال بازی است و توسط مردان و زنان انجام می‌شود و دیگری تَرکه بازی است که مختص مردان است. در ترکه بازی دو نوع چوب کوچک و بزرگ استفاده می‌شود که نمادی از شمشیر و سپر در گذشته هستند و برای آموزش شمشیر بازی استفاده می‌شدند.

در قدیم برای پخت و پز غذای عروسی از دشت هیزم می‌آوردند که آن هم همراه با آداب و رسومی‌بود. بدین شکل که جمعی از جوانان ایل با اسب و قاطر، راهی دشت می‌شدند و هر کدام‌شان که هیزم بیشتری جمع می‌کرد و زودتر برمی‌گشت، داماد به او هدیه ای می‌داد و احتمالا آن جوان، داماد بعدی ایل بود.

در رسم ازدواج ایل بختیاری، مراسم حنابندان بیشتر یک مراسم زنانه است که در شب انجام می‌شود و دست و پای عروس و داماد را با اشعاری مثل (حنا حنا و آهای گل) حنا می‌بندند.

در گذشته عروسی‌ها هفت شبانه روز بوده، ولی امروزه یک شب و یک روز است به این صورت که عروسی به صرف نهار است. از صبح تا ظهر در منزل عروس انجام می‌شود و بعد خانواده داماد با کسب اجازه از پدر عروس، عروس را به منزل خود برده و بقیه مراسم تا پاسی از شب آنجا انجام می‌شود. در گذشته از اسب برای حمل عروس استفاده می‌شد، که امروزه اتومبیل جای آن را گرفته است.

رسم ازدواج
مراسم عروسی ایل بختیاری

بیشتر بخوانید: مردمان جهان چگونه مراسم عروسی را برگزار می‌کنند؟

رسم ازدواج و مراسم عروسی در کردستان

یکی از اقوام ایرانی که رسم ازدواج خاص خود را برای برگزاری مراسم عروسی دارد، کردها هستند. مراسم‌ عروسی کردها جز طولانی‌ترین و با شکوه‌ترین جشن‌های عروسی می‌باشند. در خواستگاری تعدادی از خانم‌های میان‌سال خانواده داماد به خانه عروس رفته و قضیه خواستگاری را عنوان می‌کنند. سپس اگر نظر خانواده عروس مثبت بوده، بزرگ‌ترهای فامیل خواستگاری رسمی را انجام می‌دهند.

رسم ازدواج
مراسم عروسی کردها

بعد گفتن جواب بله توسط عروس داماد به نزد پدر عروس رفته و بر دستانش بوسه می‌زند، که به به این مراسم دسماچ می‌گویند. در مراسم عقد خانواده داماد شام را تدارک دیده و پس آن، خطبه عقد را بین عروس و داماد جاری‌ می‌شود. در این مراسم، هیچ نوع هدیه ای داده و دریافت نمی‌شود بلکه بعد از مراسم عقد، خانواده داماد با هدایایی به خانه پدری عروس می‌روند.

جالب ترین نکته در مورد عروسی کردها و رسم ازدواج آن‌ها، این است که عروسی ۷ شبانه روز طول می‌کشد. سنت‌های قبل از روز دقیق عروسی نیز در روزها گنجانده شده و از نظر آن‌ها بسیار مهم است. به مدت دو روز، زنان محله برای کمک به آن‌ها در پخت نان به خانه داماد می‌روند. سپس، خانواده داماد، یک زن و یک دختر را به خانه عروس می‌فرستند. آن‌ها برای خانواده عروس آشپزی می‌کنند و حنا را در دست عروس می‌گذارند، لباس‌هایی را که خانواده داماد برای آن‌ها خریده اند، می‌آورند. آن‌ها باید چند روز در آنجا بمانند تا مطمئن شوند همه چیز برای عروسی آماده است. همچنین خانواده داماد چند بز و گوسفند به همراه این دو خانم برای آماده سازی عروس به خانه آن‌ها می‌فرستند. این دو خانم علاوه بر آماده سازی عروس، وظیفه دعوت کردن خانواده و اقوام عروس به جشن عروسی را نیز به عهده دارند. در کردستان معمولا به جای لباس عروس از لباس محلی و سنتی کلوتی استفاده می‌کنند. لباس عروس کردها مزیین شده باجواهرات قدیمی وبا ارزش می‌باشد.

رسم ازدواج
رسم ازدواج کردها

پس از آماده شدن، عروس به همراه خانواده به طرف خانه پدری داماد حرکت کرده و خانواده داماد با اسپند و نقل و نبات به استقبال عروس می‌روند و رقص و پای‌کوبی انجام می‌شود. یکی از رسم‌های ازدواج کردها، تدارک حلوایی است که عروس باید سرخود را مقابل آن خم کند چرا که کردها براین باورند که این کار خوش یمن بوده و باعث صمیمیت عروس با خانواده داماد می‌شود.

کردها به مراسم حنابندان خانه به نان می‌گویند که در خانه عروس برگزار می‌شود و خانواده داماد، مراسم شوگر را که نوازندگی و رقص در طول مسیر خانه داماد به خانه عروس می‌باشد، انجام می‌دهند. رقص کردی یا همان جَلمان، رسوم زیبا و شادی بخش در عروسی کردها می‌باشد که تماشای آن فوق‌العاده لذت بخش می‌باشد.

رسم ازدواج و مراسم عروسی در سیستان و بلوچستان

عروسی در سیستان‌ و بلوچستان با آداب‌ و رسوم خاص و زیبایی همراه است؛ بدین‌ صورت که قبل‌ از خواستگاری پدر و مادر داماد، موضوع را با خانواده عروس مطرح کرده و منتظر جواب می‌مانند. پدر و مادر عروس با اقوام درجه یک و فامیل‌های‌شان مشورت کرده و بعد از انجام تحقیقات، خانواده عروس به ازدواج رضایت می‌دهند. سپس یک نفر از خانواده عروس به خانواده داماد خبر می‌دهد تا مراسمی شکل بگیرد. در این مراسم، خانواده داماد همراه با هدایایی برای عروس، یک جلد قرآن و ذکر صلوات برای چهارده معصوم راهی خانه عروس می‌شوند.

در مراسم سرتراشک، از سلمانی که با رسم و رسوم آشنا است، می‌خواهند که سر و ریش داماد را اصلاح کند. در این‌ حال میهمانان برایش پول می‌ریزند. پولی که در این مراسم جمع می‌شود، متعلق به سلمانی است.

بعد از مراسم سر تراشد جشن کماکان ادامه می‌یابد که در این مراسم رقص و پای‌کوبی مردم تا پاسی از شب ادامه می‌یابد. شب اول عروسى در آداب و رسوم سيستان و بلوچستان، به شب حنابندانى یا  شب سرشويى معروف است. در مراسم حنابندان، حنای آماده‌ شده از خانه‌ی داماد راهی خانه عروس می‌شود و در همین زمان اشعار محلی با صدای بلند خوانده می‌شود. سپس مراسم عروس کشان یا گَرابُرد انجام می‌شود که یک نفر از خانواده داماد و یک نفر از خانواده عروس مراسم گرابرد یا عروس کشان را برگزار می‌کنند. سپس دو الی سه روز در خانه داماد جشن و پایکوبى و سرور است که روز آخر، همه بستگان و اطرافیان به ناهار دعوت می‌شوند که به آن، روز لوتى می‌گویند.

رسم ازدواج
عروسی در سیستان و بلوچستان

رسم ازدواج و مراسم عروسی شمالی‌ها

در مناطق شمالی ایران، رسم این است که خانمی که خورگیر نامیده می‌شود، برای دعوت مردم به عروسی فرستاده می‌شود. یک روز قبل از مراسم، داماد باید گوشت، برنج، روغن و … را با گوسفندان و همراه با موسیقی به خانه ای که قرار است با عروس زندگی کنند، بفرستد که این سنت به خرج بار معروف است.

در رسم ازدواج شمالی‌ها، شب حنابندان به طور جداگانه برای داماد و عروس برگزار می‌شود. دوستان نزدیک و خانواده‌ها دور هم جمع می‌شوند، می‌رقصند و اوقات خوبی را سپری می‌کنند. آن‌ها حنا را در دستان دختر و پسر می‌گذارند چرا که معتقدند حنا از بهشت‌ آمده و آن‌ها را خوشبخت می‌کند، بنابراین مقداری حنا را برای زندگی پر از شادی و خوشبختی در دستان خود قرار می‌دهند.

در شب عروسی مردم هدایای خود را در سینی‌های بزرگ می‌گذارند، که بیشتر پول و لوازم خانه است. آن‌ها سینی‌ها را روی سر خود می‌گذارند و در حالی که آواز و رقص می‌خوانند از در خانه عبور می‌کنند. هنگامی‌که عروس به درب خانه جدید خود می‌رسد، پدر شوهرش یک سکه طلایی به عنوان پا ناز به او می‌دهد، که یک هدیه برای استقبال از عروس است.

رسم ازدواج
عروسی شمالی‌ها

 آداب‌ و رسوم ازدواج ترک‌ها

مرحله اول رسم ازدواج ترک‌ها، همانند سایر اقوام ایرانی خواستگاری است که در آن مادر داماد به‌ همراه خواهر یا یکی از فامیل‌های درجه یک مانند خال ام و به خانه عروس می‌روند و از مادر عروس سوالاتی می‌کنند. اگر طرفین به نتیجه‌ای مثبت رسیدند، مراسم خواستگاری رسمی تری صورت می‌گیرد که خانواده داماد به منزل عروس می‌روند و سپس مراسم بله‌برون صورت می‌گیرد که خانواده داماد به همراه هدایایی از جمله قرآن کریم، پیش حلقه (انگشتر نشان)، گل و شیرینی و کله‌ قند به منزل پدری عروس می‌روند. البته در زمان‌های قدیم مراسم بله‌برون بعد از اذان عصر انجام می‌گرفت چرا که بعد از اذان و نماز با تکیه‌ بر خدا و توکل بر او و با وضو خانواده داماد راهی خانه عروس می‌شدند. در این مراسم در مورد جهیزیه مهریه و شیربها صحبت می‌شود. مهریه با یک جلد قرآن شروع می‌شود که در گذشته شامل مبلغی پول به‌همراه یک الی دو تخته فرش دست‌بافت بود. بعد از توافق طرفین در این موارد، مراسم بله‌برون صورت می‌گیرد که در آن خانواده داماد با در دست داشتن هدایایی که شامل پارچه قرآن لباس و انگشتر نشان است به خانه عروس می‌روند در این مراسم مادر داماد کله‌قندی را که از قبل تهیه کرده‌ است در پارچه‌ای پیچیده و به آقایان می‌دهد تا به خانه عروس بیاورند. سپس کله‌قند می‌شکنند تا زندگی شیرینی را اغاز کنند.

رسم ازدواج
رسم ازدواج ترک‌ها

مراسم بله‌ برون با شیرین خوردن به اتمام می‌رسد، البته چادر سفید یا شال سفیدی را که خانواده داماد برای عروس تهیه کردند را بر سر عروس می‌اندازند. یکی دو روز مانده به مراسم عقد، مادر داماد به همراه خواهر و مادر خود و چند تن از فامیل‌های درجه یک با هدایایی با و همراه با یک آرایشگر به منزل عروس رفته‌ و آیینه را در مقابل صورتش قرار می‌دهد و آرایشگر شروع به بند انداختن می‌کند و مادر داماد هدیه‌ای را در آغاز کار آرایشگر به او تقدیم می‌کنند و زنان دیگر شروع به آواز و پای‌کوبی می‌کنند. حتی آرایشگر کاسه چینی گودی را در کنار دستش می‌گذارد که داماد و بقیه‌ی زن‌ها زنان مجلس پولی را به‌عنوان چشم‌ روشنی به آرایشگر بدهند در مراسم عقد خانواده داماد و عروس به محضر رفته و یا عاقد به منزل‌شان می‌آید و خطبه عقد را جاری می‌کند و در همین حین بر سر عروس و داماد پارچه سفیدی گرفته‌ شده و دو کله‌قند بر سر آن‌ها سابیده می‌شود. در روز عقد خانواده عروس به خانواده داماد، میهمانی شام می‌دهند.

مراسم شیرینی‌خوران که نسبت‌ به گذشته کم‌رنگ‌تر شده‌است ولی در برخی شهرستان‌های ترک‌نشین همچنان برگزار می‌شود به این صورت است که قبل‌از مراسم عروسی و حنابندان خانواده داماد برای عروس و خانواده او هدایا و چند قواره پارچه یا همان خلعت می‌برند و حتی اقوام درجه یک خانواده داماد هدایایی را برای عروس خانم تهیه می‌کنند. در مراسم حنابندان عروس لباس قرمز می‌پوشد که نشانه عشق و محبت است پدر عروس در این شب ولیمه می‌دهد و چند نفر از خانم‌های خانواده داماد به این ولیمه دعوت می‌شوند این خانم‌ها وسایلی از جمله کفش لباس و غیره را که خانواده داماد برای عروس تهیه کرده‌ اند به همراهه یک ظرف حنای تزئین‌شده با خود می‌آورند.

در مراسم حنابندان معمولا یکی از خانم‌های خانواده داماد، نزد عروس آمده و دست‌راست عروس را بالا می‌برد و کمی حنا بدست راست او می‌ماند و اسکناس را روی آن می‌گذارد که این کار نشانه‌ی رزق‌ و روزی است که تقدیم به عروس می‌کنند. سپس عروس حنای تزیین ساده را به خانم‌های مجلس تعارف می‌کنند و خانم‌ها دستان خود را با آن رنگین می‌کنند. مراسم حنابندان داماد همزمانبا حنابندان عروس در خانه پدری داماد برگزار می‌شود که در آن دو تن از دوستان نزدیک داماد همراه با او هستند که یکی ساق‌دوش و یک سولدوش دارد یعنی دست‌راست و دست‌چپ داماد و خانواده عروس برای این دو فرد هدایایی را بعنوان خلعت در نظر می‌گیرند.

رسم ازدواج
عروسی ترک‌ها

در مراسم حنابندان که در خانواده داماد برگزار می‌شود، تعدادی از مردان خانواده عروس همراه با سینی‌هایی که بر سر خود گذاشته‌اند و حاوی لباس و هدایای تهیه‌شده برای داماد هستند، وارد خانه می‌شوند و جشن و پای‌کوبی به راه می‌اندازند. در صبح روز عروسی دوستان داماد او را به حمام می‌برند و صبحانه مفصلی را مهمان داماد می‌شوند. سپس داماد عروس را به آرایشگاه برده سپس داماد عروس را به آرایشگاه برده و بعد از اتمام آماده شدن عروس همراه با یکدیگر به تالار یا مکان برگزاری عروسی می‌روند در جشن عروسی ترک‌ها انجام انواع رقص‌های آذری و ترکی یکی از زیباترین آیین‌هایی است که انجام می‌گیرد در این مراسم عروس دسته‌گل خود را به سمت دوستان و دختران مجرد حاضر در عروسی پرتاب می‌کند و فردی که دسته‌گل را دریافت می‌کند نفر بعدی است که نوبت عروس شدن اوست. البته یکسری آداب و رسومی هم هست که در گذشته برگزار می‌شد ولی امروزه کم‌ رنگ‌تر شده و یا به صورت‌های دیگر برگزار می‌شود. برای مثال، در پایان مراسم عروسی، مادر عروس روبان قرمزی را به به برادر داماد می‌دهد تا به کمر عروس ببندد که این روبان نشانه فرزندآوری است.

بیشتر بخوانید: رسوم مراسم ازدواج در فرهنگ‌های مختلف جهان

رسم ازدواج و مراسم عروسی در شیراز

واژه داللگی در زبان شیرازی به معنای خواستگاری است. در مراسم خواستگاری اولیه فقط خانم‌ها حضور دارند. در صورتی که در این مرحله خانواده‌ها به تفاهم برسند، مرحله خواستگاری اصلی با حضور اعضای خانواده چند روز بعد برگزار می‌شود.
یکی از آداب و رسوم  شیرازی‌ها در شب خواستگاری، جواب مثبت دادن به داماد است. بدین صورت که اگر جواب عروس مثبت باشد با شربت از مهمانان پذیرایی شده و در صورت جواب منفی باشد، نوشیدنی دیگری مثل چایی سرو می‌شود.
بعد از خواستگاری، مراسم بله برون شیراز، با حضور اقوام  نزدیک و بزرگ‌ترهای فامیل انجام می‌شود. در این مراسم راجع به مهریه، شیر بها، جهیزیه و غیره صحبت می‌شود.
یکی از رسم‌های جالب در بله برون شیرازی‌ها آن است که تمامی‌قرار مدارهای گذاشته شده، روی کاغذی که به آن رُقعه می‌گویند، نوشته می‌شود. در پایان مراسم نیز یک روز برای خرید پارچه و دیگر وسایل مورد نیاز عقد و عروسی تعیین می‌شود.

رسم ازدواج
رسم و رسوم عروسی در شیراز

متفاوت ترین رسم ازدواج شیرازی‌ها، عقد سوری است. این مراسم در واقع یک دورهمی دوستانه است که در آن  دوستان و اقوام جوان عروس و داماد به جشن و پایکوبی می‌پردازند. در این مراسم به عروس و داماد هدایایی داده می‌شود.
دست بوسون از دیگر رسوم ازدواج  شیرازی‌ها است که در روز بعد از عقد داماد ببا چند نفر از بزرگان فامیل برای دست بوسی مادر زن خود می‌رود. مادر عروس نیز بعد از پذیرایی از خانواده داماد، هدایایی را که برای داماد تهیه کرده به او تقدیم می‌کند.

خواندن واسونک از رسم‌های قدیمی و زیبای شیرازی‌ها است است. واسونک شعرهای محلی است که خانم‌های فامیل عروس و داماد برای یکدیگر می‌خوانند و همراه با آن کِل می‌کشند. این اشعار حالت فخرفروشی و رُخ کشی داشته که  بیشتر جنبه مزاح و شوخی دارد.

در شیراز رسم است که هنگام ورود به خانه عروس و داماد، یک سینی که روی آن قران و یک کاسه پر از آب آب نارنج، شاخه گل یا برگ سبز است قرار می‌دهند. عروس قرآن را بوسیده و از زیر آن رد می‌شود. ظرف آب را نیز جلوی پای عروس می‌گذارند، عروس قبل از ورود به خانه‌اش از روی آن عبور می‌کند و با پایش آن را می‌اندازد.

رسم ازدواج
رسم ازدواج شیرازی‌ها

رسم ازدواج و مراسم عروسی اصفهانی‌ها

در رسم ازدواج اصفهانی‌ها، خواستگاری تفاوت چندانی با اقوام دیگر ایرانی ندارد و مادر و خواهر داماد برای آشنایی اولیه به خانه عروس می‌روند. بعد از صحبت‌های اولیه و بچندین جلسه صحبت و آشنایی؛ اگر خانواده‌ها با یکدیگر به تفاهم برسند، قرار خواستگاری رسمی  گذاشته می‌شود. در خواستگاری رسمی قرار تاریخ عقد، مهریه، عروسی و تعیین می‌شود.
در آداب و رسوم عروسی اصفهانی‌ها، روز بعد از خواستگاری، داماد به همراه مادر یا خواهر خود به بازار رفته و برای عروس هدیه‌هایی خریداری می‌کند. بسیاری از خانواده‌ها، برای اعضای خانواده عروس نیز هدایایی تهیه می‌کنند.

رسم ازدواج
رسم ازدواج اصفهانی‌ها

بعد از تعیین تاریخ عقد در خواستگاری؛ اگر مراسم عقد و عروسی به صورت جدا انجام شود، هزینه برگزاری عقد بر عهده خانواده عروس  بوده و جهیزیه نیز تا حد زیادی توسط خانواده عروس تهیه می شود و داماد نیز چند وسیله اساسی مانند یخچال، تلویزیون و غیره را خریداری می‌کند.
سفره عقد در خانه پدری  عروس انداخته می‌شود. سفره عقد در آداب و رسوم عروسی ایرانی یکی از زیبا ترین سفره‌هایی است که در مراسم عقد زوج‌ها انداخته می‌شود. در این سفره از وسایل و خوراکی‌هایی مانند تخم مرغ، نبات، قرآن نقل و نبات، نان و پنیر، فندق و بادام، گل، میوه، عسل، نان و غیره استفاده شده که هر کدام نمادی از سلامتی، پول و برکت، آرامش و خوشبختی در زندگی هستند.
مراسم قند ساییدن و سوزن دوزی هنوز در اغلب مراسم‌های عقد و عروسی در اصفهان برگزار می‌شود گه در آن یک پارچه توری سفید را دختران دم بخت روی سر عروس و داماد گرفته و یک دختر روی سر آن‌ها قند سابیده و دختر دیگر یک سوزن و یک پارچه سفید را به شکل دوختن در دست می‌گیرد.

در پایان مراسم عقد، یکی از افراد فامیل عروس عروس یک ظرف آب آورده تا داماد مقداری پول داخل آن بریزد. در پایان مراسم آب را داخل راهرو یا حیاط خانه ریخته و پول‌ها را به عنوان شگون به مهمانان می‌دهند.

در روز عروسی، یک جشن  باشکوه و مفصل برگزار می‌شود و در پایان مراسم، مهمانان نزدیک عروس و داماد را تا خانه شان همراهی می‌کنند. در نزدیکی خانه، مهمانان و عروس و داماد متوقف شده و پدر شوهر و داماد هر کدام هدیه ای به عنوان شگون و چشم روشنی به عروس می‌دهند. پدر عروس روی دختر خود را بوسیده و مراسمی با نام پا انداز برگزار می‌شود.

کلام آخر

مراسم عروسی در ایران سنت‌های زیادی دارد که خانواده‌ها باید انجام آن را در نظر بگیرند. البته این رسم‌ها شاید در بسیاری خانواده‌ها به سفت و سختی انجام نشود، اما تقریبا هر قومیت و شهرستانی در ایران رسم‌های خاص خودشان را دارند و به آن پایبند هستند.

نظر شما درباره آداب و رسوم عروسی اقوام مختلف ایرانی و رسم ازدواج آن‌ها چیست؟

اگر مطالعه‌ی این مطلب برای‌تان مفید بود، خواهشمندیم نظرات و دیدگاه ارزشمند خود را در رابطه با این موضوع، با ما و خوانندگان مالتینا بلاگ، در میان گذاشته و محتوای این مطلب را از طریق لینک شبکه‌های اجتماعی موجود در کنار این صفحه یا سایر راه‌های ارتباطی، با دوستان و اطرافیان خود به اشتراک بگذارید. همچنین می‌توانید سایر مطالب مفید، جذاب و کاربردی، را در بخش مجله بانوان مالتینا بلاگ مطالعه نمایید.

در مالتینا بیشتر بخوانید: 

ازدواج با عشق یا منطق، کدام مناسب شماست؟

راهنمای خرید حلقه ازدواج و معرفی جدیدترین حلقه‌های ازدواج

تصمیم ازدواج | ازدواج کردن یا نکردن؟ مساله این است.

منابع: tappersia.com، travestyle.com

Web Content Production and SEO

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *